Sabah uyandım okula gitmek için hazırlanmaya başladım. Üzerimde bir ağırlık var.Dün gece 10 da maç yaptım onun etkisimi bilemem ama tadım yoktu.Kızımda uyanmıştı ondada hafif bir ateş . Neyse okula gittim. gırgır şamata derken vakit geçti.Benim aklımda kızım var acaba ateşi ne oldu öksürüyormu. Ama arkadaşlarla konuşurken birşey dikkatimi çekti. Herkesin kendine göre önemli sorunları vardı.Kimi o gece acile gitmiş,kiminin çocuğu sabaha kadar uyumamış,müdür bey her gece ayağına giren krampı anlatıyor,kimide kaynanasından dert yanıyordu.Bende kızımın hafif ateşi var demeye utandım.Belkide bunlar gerçekten hayatın tuzu biberide biz farkında değiliz.Ufak şeyleri büyütüp kendimize ve karşımızdakine hayatı zindan ediyoruz.En doğrusu karşılıklı anlayış. O anki ruh halini çözebilme ve ona göre davranma.Yapabiliyormuyum çoğunlukla hayır hep karşıdan bekliyoruz
Futboldan bahsetmişken maç yaptığım dini bütün arkadaşlar var. Öldükten sonra onlar cennette maç yaparken beni cehennemden transfer edeceklermiş. Tabi hafif yanmış afrikalı futbolcu olarak ençok bugün ona sevindim.
Bakakalırım giden geminin ardından
Atamam kendimi denize,dünya güzel
Serde erkeklik var,ağlayamam
10 yıl önce
cennette sıkılırsın!
YanıtlaSil