23 Mart 2009 Pazartesi

Pastör Amca

Kızımın doğum gününü kutladık.bence yorucu ama güzeldi.Misafirleri bekleyişi,akşam oldu hala niye kimse gelmedi demesi,hediyelere( özelliklede şatoya) sevinmesi herşeye değdi.Kızım 4 yaşında kocaman tatlımı tatlı bir kız oldu. Onun mutluluğu herşeyimize yansıyor Bizim güneşimiz oldu.
Uzun zamandır gülme krizi denen mereti unutmuştum çok basit bir olay karşısında yarım saat kendimi tutamadım olay sınıfta çocuklara Pastör le ilgili konuyu işlerken hadi herkes mektup yazsın dememle başladı. Yazılar geldikçe hafif bir tebessüm oluştu.Ama Yahya nın kağıdını okurken koptum. Mektuba şöyle başlamış. Sevgili Pastör amca nasılsın yenge nesıl ellerinden öperim.Torunlar iyimi onlarada selam eder yanaklarından öperim. İşte bu yazı gayet normal ama demekki o anda ben normal değildim
Keşke herşeye böyle kolay gülebilsem.bende gülme özürü var. Hafif bir tebessüm okadar.Ama tiyatro oynarkende ne olur gülme azıcık kaşlarını çat diyorlardı.Hayat herkesin tüm isteklerine yanıt versin ve mutluluktan güldürsün.
Benim en sevdiğim söz
Senden duyduğum bendir

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

 

Made by Lena