ŞİMDİKİ ÇOCUKLAR

Bu sabah erkenden uyanıp, bir telaşla kahvaltı yapıp, ailece yollara düştük.Çünkü saat 10:30 da kızımın cimlastik dersi vardı.Ne büyük mutluluk. Kızım adına çok seviniyorum.Bu tür faaliyetlerle kendini geliştirecek,öz güven sahibi olacak ve enerjisini doğru alanda harcayacak.
Köydeki yaşantım aklıma geldide; maç yapmak için bir saat başka köye giderdik. İki saat top oynar aç-susuz tekrar eve gelirdik.Tabi annemden yediğim fırçalarda cabası.ama çocukluğumu doyasıya yaşadım. Şimdiki çocuklar bu yönden şanssız.
Çocuk 6-7 yaşında oynamanın eğlenmenin tam zamanı .Onları sınav sitresine sokuyoruz.Neden anlamadın niye yapamadın diye kızıyoruz.Çocuklar beden eğ.dersinde kendilerinden geçiyor o kadar mutlu oluyorlar ki inanılmaz.Bence 5. sınıfa kadar sınav olmamalı daha sonra yönlendirilmeli . Malesef bu düzen hep onların alehine işliyor.Eğitim paralı hale dönüşüyor.Özel öğretmen,dersane ve kurslar insanları bitiriyor.
Neyse karamsar olmayalım belkide ileride düzelir.Biz çocuklarımız için elimizden geleni yapalım da.