12 Haziran 2009 Cuma

HAYDİ TATİLE

Tatil tatil dedik sonunda oda geldi.Öğrencilere bugün karneleri verdik. Nedense öyle bir heyecan yoktu. Belkide onları son görüşümdü ama hüzünlenmedim. "yoksa taş kalplimi olmaya başladım"
4 yıldır aynı sınıfı okuttum. Üzüntüyü,kırgınlıkve sevinci hep beraber yaşadık .Her birikimlerinde benim emeğim var çok güzel bir duygu.Galiba tayinim kesinlik kazanmadığı için böyle duygusuzlaştım.
Kızım da karnesini aldı çok güzel duygular yaşattığı için ona sonsuz teşekkürler. Canım kızım küçücük yaşta uyanıyor,derse gidiyor,boyama yapıyor,kesiyor,yapıştırıyor,uyuyorve yemek yiyor.Bu kadar yoğunluktan sonra en çok o dinlenmeyi hakketti.
Ben hayatımı ikiye ayırsam bir çocuk öncesi iki çocuk sonrası diye ayırırım. Eminim çocuğu olanlar bana hak verecektirler.Onların sevgisi bambaşka.O masum tatlılıklarıyla hayattan o kadar çok etkileniyorlar ki.En ufak şiddet, bağırtı, özlem hayat boyu onlarla beraber büyüyor.Oyüzden elimizden geldiği kadar isteklerine yanıt verelim,sevelim,şımartalım. Belkide ileride hiç birini bulamayacaklar...

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

 

Made by Lena