HAYATA BİR YERİNDEN TUTUNMAK

Uzun zamandır beklediğim yaz tatili seminer ve kursların bitmesiyle başladı.Uzun bir tatile cumartesi günü Samsuna giderek giriş yapmış olduk.Aslında kardeşim için gitmiştik.Müfettişlik sınavına girdi.ama asıl gaye tabiki kızımın hayvanat bahçesine götürmekti. Birgünlük değişiklik bile insana çok iyi geliyor.aynı zamanda kızımın mutluluğu herşeye değiyor.
Konu çocuklardan açılmışken bir bayan arkadaşın doğmamış çocuğuna okul araştırmasını hayretle gözlemledim.Birde bunların çocuklarla ilgili nasihatları yokmu neyse
Bugünlerde birçok kişiye yemek borcum oldu.Kimine seminerde konu hazırladığı için,kimine tayinde yer söylediği için,kimine kızımın bana benzediğini söylediğiiçin veya yaşımı hiç göstermediğini söyledikleri için borçlandım. En kısa zaman da borçlarımı ödemek için döneceğim.
Dün tv de duyduğum bir özlü sözle yazımı noktalıyorum. "paran varsa dışarı çık alem adam görsün,paran yoksa evinde otur çocuklar baba görsün"SAYGILAR

ANKARA

Dün Ankara da eylem vardı. Bende ısrarlara dayanamayarak sabahın köründe kalkıp kızılay meydanını dağıtmaya gittim.Sanki bir organizasyon bozukluğu vardı kitleler ne yapacağını bilemez durumda bi oyana bi buyana savruldular. Yinede 3-5 bin kişi ile bağırmak,halktan alkışlı destek almak güzeldi.

Büyük illerde yaşayan insanların neden oralardan kopamadıklarını anlıyorum.İmkanlar çok,rahat hareket edebiliyorlar,sosyal etkinlikler fazla o yüzden Çoruma "iyi ama küçük şehir" diyorlar.Bu kesinlikle çevreyle alakalı arkadaşların,sevdiklerin,ailenve işin neredeyse orası küçükte olsa bağımlılık yaratıyor. Başka yerlere ısınamıyorsun.Benim tayinim İzmire çıksaydı ne yapardım bilmiyorum. En çok oradaki arkadaşlara güvenmiştim.

Bu yaz yoğun ve hızlı tempoda geçecek.Ankarayla başladım samsun,burdur,fethiye,side hatta hasanoğlan ziyaretiyle devam edecek gibi görünüyor.Ne yapalım zor bir dönemi geride bıraktık.

Herşey herkesin gönlünce olsun.Önemli olan kaçırdığımız şeylerin farkına zamanında varmak keşke dememek.

HAYDİ TATİLE

Tatil tatil dedik sonunda oda geldi.Öğrencilere bugün karneleri verdik. Nedense öyle bir heyecan yoktu. Belkide onları son görüşümdü ama hüzünlenmedim. "yoksa taş kalplimi olmaya başladım"
4 yıldır aynı sınıfı okuttum. Üzüntüyü,kırgınlıkve sevinci hep beraber yaşadık .Her birikimlerinde benim emeğim var çok güzel bir duygu.Galiba tayinim kesinlik kazanmadığı için böyle duygusuzlaştım.
Kızım da karnesini aldı çok güzel duygular yaşattığı için ona sonsuz teşekkürler. Canım kızım küçücük yaşta uyanıyor,derse gidiyor,boyama yapıyor,kesiyor,yapıştırıyor,uyuyorve yemek yiyor.Bu kadar yoğunluktan sonra en çok o dinlenmeyi hakketti.
Ben hayatımı ikiye ayırsam bir çocuk öncesi iki çocuk sonrası diye ayırırım. Eminim çocuğu olanlar bana hak verecektirler.Onların sevgisi bambaşka.O masum tatlılıklarıyla hayattan o kadar çok etkileniyorlar ki.En ufak şiddet, bağırtı, özlem hayat boyu onlarla beraber büyüyor.Oyüzden elimizden geldiği kadar isteklerine yanıt verelim,sevelim,şımartalım. Belkide ileride hiç birini bulamayacaklar...