SEÇİM

Evet gün geldi oylarımızı kullandık.Hiç bir adayı tanımıyoruz.Hep kulaktan dolma bilgilerle oy vereceğiz.tv de izliyoruz hangisi işsizliği çözeceğiz,krizi şöyle atlatacağız diyor.Kendimiz için artık birşey istemiyoruz. Çocuklarımızın geleceği için temiz bir toplum için doğru dürüst siyaset istiyoruz.Ben oy verirken gerçekten içimden gelmeyerek verdim.Hatta muhtarlık seçimi için kızıma kağıt seçtirdim.Nasılsa ikametgah kağıdı için sadece uğruyoruz onada 2 tl onada 2tl ne farkedecek diye düşündüm.
Kimse şu durumdan memnun değil. İnsanlar işten çıkarılmış aç kalmış makarna için birbirini ezmiş,ücretli veya sözleşmeli öğretmenlik için başvurmadıkları yer kalmamış durumdayken yinede insanların şükür demelerini anlayamıyorum.Bu düzene karşı çıkacak bırak eylemi söz söylemeye bile takatları kalmamış yazık çok yazık.
Neyse sandıklar açılmadı ama ben tahminde bulunayım akp % 43 chp %30 mhp %16
hadi hayırlısı olsun

KARŞILIKLI ANLAYIŞ

Sabah uyandım okula gitmek için hazırlanmaya başladım. Üzerimde bir ağırlık var.Dün gece 10 da maç yaptım onun etkisimi bilemem ama tadım yoktu.Kızımda uyanmıştı ondada hafif bir ateş . Neyse okula gittim. gırgır şamata derken vakit geçti.Benim aklımda kızım var acaba ateşi ne oldu öksürüyormu. Ama arkadaşlarla konuşurken birşey dikkatimi çekti. Herkesin kendine göre önemli sorunları vardı.Kimi o gece acile gitmiş,kiminin çocuğu sabaha kadar uyumamış,müdür bey her gece ayağına giren krampı anlatıyor,kimide kaynanasından dert yanıyordu.Bende kızımın hafif ateşi var demeye utandım.Belkide bunlar gerçekten hayatın tuzu biberide biz farkında değiliz.Ufak şeyleri büyütüp kendimize ve karşımızdakine hayatı zindan ediyoruz.En doğrusu karşılıklı anlayış. O anki ruh halini çözebilme ve ona göre davranma.Yapabiliyormuyum çoğunlukla hayır hep karşıdan bekliyoruz
Futboldan bahsetmişken maç yaptığım dini bütün arkadaşlar var. Öldükten sonra onlar cennette maç yaparken beni cehennemden transfer edeceklermiş. Tabi hafif yanmış afrikalı futbolcu olarak ençok bugün ona sevindim.

Bakakalırım giden geminin ardından
Atamam kendimi denize,dünya güzel
Serde erkeklik var,ağlayamam

Pastör Amca

Kızımın doğum gününü kutladık.bence yorucu ama güzeldi.Misafirleri bekleyişi,akşam oldu hala niye kimse gelmedi demesi,hediyelere( özelliklede şatoya) sevinmesi herşeye değdi.Kızım 4 yaşında kocaman tatlımı tatlı bir kız oldu. Onun mutluluğu herşeyimize yansıyor Bizim güneşimiz oldu.
Uzun zamandır gülme krizi denen mereti unutmuştum çok basit bir olay karşısında yarım saat kendimi tutamadım olay sınıfta çocuklara Pastör le ilgili konuyu işlerken hadi herkes mektup yazsın dememle başladı. Yazılar geldikçe hafif bir tebessüm oluştu.Ama Yahya nın kağıdını okurken koptum. Mektuba şöyle başlamış. Sevgili Pastör amca nasılsın yenge nesıl ellerinden öperim.Torunlar iyimi onlarada selam eder yanaklarından öperim. İşte bu yazı gayet normal ama demekki o anda ben normal değildim
Keşke herşeye böyle kolay gülebilsem.bende gülme özürü var. Hafif bir tebessüm okadar.Ama tiyatro oynarkende ne olur gülme azıcık kaşlarını çat diyorlardı.Hayat herkesin tüm isteklerine yanıt versin ve mutluluktan güldürsün.
Benim en sevdiğim söz
Senden duyduğum bendir

BEBİŞKOM

Evet kızım tam 4 yaşında.Zaman nasılda hızla geçip gitmiş.Küçüklüğünde "keşke bir an önce konuşsa "diyordum şimdi ne zaman susacak diye bekliyorum. Ama herşeyden daha fazla değer vereceğimi düşünmemiştim.Bugün ailece yemek yedik.Asıl curcuna cumartesi olacak.kızım şimdiden"elbiseyi hiç sevmem bana hangi oyuncakları alacaksınız" diyor ne yapsın tombişim hiç oyuncağı yok ki!
Bazen çok üzerine düştüğümüzü düşünüyorum. Sonuna kadar böylemi olacak en ufak sorunda bizemi gelecek.Ama elimde değil kızım ağlarken yemek yiyemiyorum,uyuyamıyorum,TV seyredemiyorum,hatta maç bile izlemek içimden gelmiyor.Neyse biraz önce öğretmeni aradı Egesu için gayet iyi şeyler söyledi sevindik.
Bütün insanları dostun bil kardeşin bil kızım
Sevincin ürünüdür insan nefretin değil kızım
Zulmün önünde dimdik tut onurunu
Sevginin önünde eğil kızım

Bize bunları yaşattınya minnettarız sana güzel bebişkom

küçük heyecanlar

Bana bazen hayat çok çekilmez gelir.Şöyle başımı alıp gitsem her şeyden herkesten uzaklaşsam.Düşünürüz ama uygulayamayız.Çünkü ya cesaretimiz yoktur yada küçücükte olsa heyecanlar bizi buraya bağlar.Kızımın her anı,halı saha maçları,çatı barda maç keyfi ,arkadaşlara alınan satılan arabalar,mangal keyfi.
Okula giderken,eve gelirken,arkadaşlarla buluşurken eğer bir heyecan duyulmuyorsa bir yanlışlık var demektir.Okula giderken acaba bugün espirilerine kaç kişi gülecek diye düşünürüm tabi çocuklara vereceğim eğitimi düşündükten sonra. Bugün ne komik olaylar olacak diye merakta ederim. Arkadaşın gelipte "Biliyormusunuz yiyecekler neye benziyorsa oraya faydası varmış"deyip "örneğin ceviz nereye benziyor beyine işte orayı çok geliştiriyor" sözünden sonra müdürümüzün tüm öğretmenlerin içinde "o zaman salatalık neremizi geliştiriyor demesi "gibi
Hayat küçük şeylerlede güzel. Karşımızdakilere yeterki o ışığı verelim. İnanıyorumki herkes size daha farklı yaklaşacak. Sevgiyle kalın

kadınlar

Dün kadınlar günü nedeniyle sendikanın önünden meşalelerle kadınlarımız yürüyüşe geçtiler. Aman allahım o ne kalabalık.Bende kızım omuzlarımda kalabalığa karıştım. O kadar hızlı ve seri hareket ettilerki yetişemedik. sloganlara eşlik edemedim çünkü" kadınız haklıyız,kimse bizi susturamaz,doğum izni felan demem lazımdı
Toplumun çoğu aile içi şiddete ,aldatılmaya,cinsel tacize uğruyor.tabi içinde fırtınalar kopsada dışarı yansıtamıyor.gri yalanlarla geçiştiriyor.çok azı her şeyi göze alıp baş kaldırıyor.ya diğerleri.Keşke toplum olarak onlara el uzatabilsek ama malesef onları yalana sahte gülücüklere biz itiyoruz
Kadınlarımıza her gün daha çok değer vermeliyiz.Sadece birkaç gün hatırlamakla olmaz.unutursakta bir şekilde hatırlatabilirler.

abartık mı?

Merhaba..Son günler bana azap oldu. Cuma günü annem hamur işi yapacakmış. iyi gelirim dedim.Bizimkilerde kız kıza oturup okey oynayacaklar.fırsat bu fırsat annemin yanına gittim iyice yedim üzerine biralar şişip eve geldim.ertesi gün mangalda şiş.o acılı adanayıda yedim tabi rakıyla oh.pazar günü kardeşim çağırdı gel çiğ köfte yapacağım .olur dedik ailece gittik, yedik,içtik.salı günüde okulda kısır yaptılar onuda yiyince öldüm artık.şu an ayaklarımın ucunu göremiyorum
mi?
Eşimde şimdi eriştemi makarnamı yapayım diyor.Bazen abartıyoruz keşke sevgimizide bu kadar abartabilsek değil mi?

hayat güzel be

Merhaba.ilk olarak yazmam istendiğinde pek sıcak bakmamıştım ama arkadaşların yazılarını okuyunca aa ne güzelmiş deyipbende günlük oluşturmaya karar verdim.
Hayattan beklentilerin büyük olduğu şu zamanda insanlar hayal kırıklıklarına bir hayli fazla uğruyor.Belkide hayallerimiz çok büyük yada o hırsla güzellikleri kaçırıyoruz.Aslında okulda,işte,evde sokakta o kadar komik olaylar oluyor ki.
Öğretmen arkadaşımıza biçer döveri görünce"aa ağaç kesme makinası" deyip yem attıktan sonra arkadaşımızın "acaba taşlı kayalı yerlerde nasıl kesiyor?" demesi yıllarca aklımdan gitmez. Hep olurya köylerde öğretmenlere birşeyler verirler.Özelliklede karne vakti yaklaşıncaYine öğrenci velimiz bize bir çuval marul getirmiş bizde niye zahmet ettin ayaklarındayız. O da bize"hocam zaten mallara verecektik" demesi hepimizi çeşitli renklere sokmuştu.
Ama her hatırlayışımızda güldüğümüz bu olaylar hayatın rengi olarak kalıyor.Sizlerle paylaşmak istediğim güncel olayları yazmaktan mutlu olacağım .Şimdilik hoşçakalın